Grootste objectieve website voor
 complementaire en alternatieve geneeskunde

IOCOB

Home > Meest gebruikte behandelwijzen > Natuurgeneeswijze > De schatkamer van de natuur

De schatkamer van de natuur

Share |
Schermafbeelding 2013-12-28 om 18.02.52

Zon op natuur farmacologie

De natuur is een schatkamer voor het genezen van de mens (en dier). De farmaceutische industrie is daarom al decennia lang druk doende allerlei levende wezens uit te persen en de extracten ervan te testen tegen allerlei ziekten. Maar omdat die natuurlijke moleculen vaak al eerder beschreven zijn, zijn de stoffen vaak niet patenteerbaar. Dat lost de farmaceutische industrie op door aan de chemische structuur van die natuurlijke moleculen een chemische groep te hangen. Dan is het namelijk een nog nooit eerder beschreven stof, een New Chemical Entity. En die zijn wel patenteerbaar.  Alleen….er is een groot MAAR. Deze chemische modificaties bestaan niet in de natuur en kunnen ernstige bijwerkingen hebben. Daarom is het van groot belang dat er mensen bezig gaan met de natuur farmacologie. Welke stoffen zijn in ons lichaam aanwezig en welke genezingsprocessen steunen die stoffen.

Lichaamseigen stoffen: van palmitoylethanolamide tot agmatine

We hebben al eerder uitgebreid geschreven over de lichaamseigen pijnstiller en ontstekingsremmer palmitoylethanolamide, in Nederland als supplement verkrijgbaar. Ook hebben we uitvoerig stilgestaan bij lichaamseigen stoffen zoals alfa-liponzuur en acetyl-l-carnitine. Nu heeft een internationale onderzoeksgroep een groot overzicht geschreven over de lichaamseigen stof agmatine. [1] Agmatine heet officieel 4-aminobutyl) guanidine, de structuurformule is: NH2-CH2-CH2-CH2-CH2-NH-C(-NH2)(=NH ).

agmatine: een lichaamseigen stof

agmatine: een lichaamseigen stof

Agmatine is al in 1910 door een Duitse Nobelprijswinnaar ontdekt. In de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw werden er al klinische studies mee gedaan. In PubMed zijn er meer dan 1000 artikelen over deze natuurlijke stof te vinden. In het grote overzichtsartikel uit eind 2013 stellen de onderzoekers dat deze lichaamseigen stof ook een hele serie boeiende eigenschappen heeft, waaronder bescherming van cellen tegen schade, anti-angst en anti-depressie werking en pijnstilling. De onderzoekers, bestaande uit 16 onafhankelijke onderzoeksgroepen die zich met natuur farmacologie bezig houden, bespreken in hun review de:

challenges and opportunities, for the use of agmatine in treating a spectrum of complex diseases with unmet therapeutic needs, including diabetes mellitus, neurotrauma and neurodegenerative diseases, opioid addiction, mood disorders, cognitive disorders and cancer.

Geen bijwerkingen, maar wel werking!

De schatkamer van de natuur bestaat uit een hele verzameling stoffen die niet door de farma gepushed worden, omdat er geen patenten over uit te schrijven zijn. Gemeenschappelijk voor deze stoffen is dat de werkzaamheid in klinische studies aangetoond is, terwijl de bijwerkingen vrijwel afwezig zijn. Dat laatste wordt vaak aangegrepen door farma-aanhangers zoals leden van de antikwak beweging om te argumenteren dat de stof zonder bijwerkingen dan ook wel geen werking heeft. Dat is een superdomme opmerking die van geen enkel inzicht getuigt  in de farmacologie van lichaamseigen stoffen.

De officiële ‘lange termijn tox’ bijvoorbeeld voor agmatine is bijvoorbeeld geheel schoon. [2] In een recente klinische studie waren de bijwerkingen dan ook bijzonder mild (bij een enkele patient misselijkheid gedurende de eerste dagen).[3] In de VS wordt agmentine op ruime schaal gebruikt door sportschool adepten, bijwerkingen zijn daar ook niet gemeld.

Agmatine en arginine zoals in 1910 door A. Kossel beschreven werd

Agmatine en arginine zoals in 1910 door A. Kossel beschreven werd

We sluiten af met de structuurformules uit 1910, zoals de Nobelprijswinnaar prof. A. Kossel beschreef, van agmantine en arginine. Hij isoleerde in die periode agmatine uit 4 kg haringsperma…

Enkele bronnen over agmatine:

Abe K, Abe Y, and Saito H. Agmatine suppresses nitric oxide production in microglia. Brain Res. 872: 141-148, 2000.
Aricioglu-Kartal F, and Regunathan S. Effect of chronic morphine treatment on the biosynthesis of agmatine in rat brain and other tissues. Life Sci. 71: 1695-1701, 2002.
Gao, Y., et al. Agmatine: a novel vasodilator substance. Life Sciences. 57(8):PL83-86, 1995.
Halaris A, Piletz JE. Imidazoline receptors: possible involvement in the pathophysiology and treatment of depression. Hum Psychopharmacol. 16(1):65-69, 2001.
Kalra, S.P., et al. Agmatine, a novel hypothalamic amine, stimulates pituitary luteinizing hormone release in vivo and hypothalamic luteinizing hormone-releasing in vivo. Neuroscience Letters. 194 (3): July 21, 1995; 165-168.
Kawabata T, Ohshima H, Ino M. Occurrence of methylguanidine and agmatine in foods. IARC Sci Publ. (19):415-23, 1978.
Lortie, M.J., et al. Agmatine, a bioactive metabolite of arginine. Production, degradation, and functional effects in the kidney of the rat. Journal of Clinical Investigation. 97(2):413-420, 1996.
Morgan, N.G., et al. Characterization of the imidazoline binding site in regulation of insulin secretion. Annals of the New York Academy of Sciences. 763:361-373, 1995.
Nishimura K, Shiina R, Kashiwagi K, and Igarashi K. Decrease in Polyamines with Aging and Their Ingestion from Food and Drink. J of Biochem. 139(1):81-90, 2006.
Raasch, W. et al. Agmatine, the bacterial amine is widely distributed in mammalian tissues. Life Sciences. 56(26):2319-2330, 1995.
Raghavan SA, Dikshit M. Vascular regulation by the L-arginine metabolites, nitric oxide and agmatine. Pharmacol Res. 49(5):397-414. Review, 2004.
Regunathan S, Feinstein DL, and Reis DJ. Anti-proliferative and anti-inflammatory actions of imidazoline agents. Are imidazoline receptors involved? Ann NY Acad Sci. 881: 410-419, 1999.
Regunathan S, and Reis DJ. Characteristics of arginine decarboxylase in rat brain and liver: distinction from ornithine decarboxylase. J Neurochem. 74: 2201-2208, 2000.
Reis DJ, and Regunathan S. Agmatine a novel neurotransmitter? Advances in Pharmacology. 42:645-649, 1998.
Schwartz D, Peterson OW, Mendonca M, Satriano J, Lortie M, and Blantz RC. Agmatine effects glomerular filtration rate via a nitric oxide synthase-dependent mechanism. Am J Renal Physiol. 272: F597-F601, 1997.
Sener A, et al. Stimulus-secretion coupling of arginine-induced insulin release. Insulinotropic action of agmatine. Biochemical Pharmacology. January 15, 1989. 38(2):327-330, 1989.
Tabor CW, and Tabor H. Polyamines. Ann Rev Biochem. 53: 749-790, 1984.
Vargiu C, Cabella C, Belliardo S, Cravanzola C, Grillo MA and Colombatto S. Agmatine modulates polyamine content in hepatocytes by inducing spermidine/spermine acetyltransferase. Eur. J Biochem. 259: 933-938, 1999.
Weitzel G., et al. Insulin-like partial effects of agmatine derivatives in adipocytes. Hoppe-Seylers Zeitschrift fur Physiologische Chemie. 361(1):51-60, 1980.
Yananli H, Goren MZ, Berkman K, Aricioglu F. Effect of agmatine on brain l-citrulline production during morphine withdrawal in rats: A microdialysis study in nucleus accumbens. Brain Res. 2007 Feb 9;1132(1):51-58, 2006.
Zarandi M, Serfozo P, Zsigo J, Deutch AH, Janaky T, Olsen DB, Bajusz S, Schally AV. Potent agonists of growth hormone-releasing hormone. II. Pept Res. 5(4):190-3, 1992.

Referentie

[1] Piletz JE, Aricioglu F, Cheng JT, Fairbanks CA, Gilad VH, Haenisch B, Halaris A, Hong S, Lee JE, Li J, Liu P, Molderings GJ, Rodrigues AL, Satriano J, Seong GJ, Wilcox G, Wu N, Gilad GM. | Agmatine: clinical applications after 100 years in translation. | Drug Discov Today. | 2013 Sep;18(17-18):880-93. doi: 10.1016/j.drudis.2013.05.017. Epub 2013 Jun 13.

[2] Gilad GM, Gilad VH. | Evidence for oral agmatine sulfate safety - A 95-day high dosage pilot study with rats. | Food Chem Toxicol. | 2013 Dec;62:758-62. doi: 10.1016/j.fct.2013.10.005. Epub 2013 Oct 16.

[3] Kotagale NR, Shirbhate SH, Shukla P, Ugale RR. | Agmatine attenuates neuropathic pain in sciatic nerve ligated rats: modulation by hippocampal sigma receptors. | Eur J Pharmacol. | 2013 Aug 15;714(1-3):424-31. doi: 10.1016/j.ejphar.2013.07.005. Epub 2013 Jul 16.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *