Grootste objectieve website voor
 complementaire en alternatieve geneeskunde

IOCOB

Home > Meest gebruikte behandelwijzen > Acupunctuur > Chinese Schedelacupunctuur

Chinese Schedelacupunctuur

Share |
Chinese schedelacupunctuur, is één van de eerst ontwikkelde vormen van neuroacupunctuur. Deze vorm is ontwikkeld door een groep arts-acupuncturisten in China, die zich bezig hielden met de behandeling van patiënten met neurologische stoornissen. Zij waren ontevreden over de effecten van de klassieke Chinese acupunctuur. Er zijn in de afgelopen 70 jaar in China 4 vormen schedelacupunctuur ontwikkeld, die gebaseerd zijn op verschillende ideeën.

De Chinese neuroacupunctuur technieken kunnen in het algemeen goed ingezet worden samen met lichaamsacupunctuur.

De Chinese schedelacupunctuur volgens Shunfa maakt geen gebruik van traditionele acupunctuurpunten op de schedel, maar werkt met een aantal zones op het hoofd die corresponderen met de diverse functionele regionen in de hersenen. Verder is de techniek van prikken anders dan bij de lichaamsacupunctuur. De naalden worden ondiep, onder de hoofdhuid ingebracht en er wordt veel vaker gestimuleerd dan bij de klassieke lichaamsacupunctuur het geval is. In China wordt enkele malen gedurende een sessie ruim een minuut lang de naald heel snel rondgedraaid, ongeveer 200 maal per minuut. In het westen gebruiken we voor die stimulatie van de naalden liever electroacupunctuur, omdat anders de acupuncturist snel moe in de handen wordt, en omdat de electroacupunctuur stabielere stimulatie geeft met kleinere kans op een naaldsyncope.

naalden plaatsen bij hoofdhuid acupunctuurEr is nog een tweede in het Westen bekende vorm van de Chinese schedelacupunctuur, die ontwikkeld is door de acupuncturist Dr. Zhu. Deze vorm sluit meer aan bij de traditionele Chinese acupunctuur, omdat er van de lokalisatie van klassieke acupunctuurpunten op de schedel uitgegaan wordt, zoals bijvoorbeeld het acupunctuurpunt op het hoogste deel van het hoofd, DM 20. Zhu zelf heeft in de USA een kliniek en behandelt samen met collega’s onder andere MS en ALS patiënten.

Bij een beroerte is de behandelfrequentie die voor schedelacupunctuur in China wordt aangeraden meestal een maal per dag of om de dag; een beroerte is een van de meest voorkomende indicaties. In het westen is het realiseren van deze hoge behandelfrequentie erg moeilijk, wij raden om praktische redenen een behandelfrequentie aan van 2 maal per week.

Ontstaan van de schedelacupunctuur

De geschiedenis van de schedelacupunctuur is beschreven door Shoukang, in het Journal of Traditional Chinese Medicine. [1] In China worden met de schedelacupunctuur vele tientallen ziekten behandeld, zowel psychiatrische ziektebeelden zoals angstsyndromen en depressies, maar ook veel pijnsyndromen en aandoeningen die gepaard gaan met verlammingen.

De oorsprong van de schedelacupunctuur is gelegd door Huang Xuelong, die in 1935 de relatie zocht tussen punten op de schedelhuid en de functionele delen van de hersenschors. Er waren in die periode enkele acupuncturisten die dit idee opnamen en vooral bij patiënten met een beroerte probeerden om de hoofdhuid boven de hersendelen die uitgevallen waren te stimuleren, om de genezing te bespoedigen. Dat gaf soms mooie resultaten en in de jaren 70 van de vorige eeuw is door diverse Chinese acupuncturisten aan dit idee verder gewerkt. Er zijn in China aanvankelijk 3 scholen ontwikkeld op basis van het werk van de acupuncturisten Jiao Shunfa, Fang Yunpeng, and Tang Songyan. Terwijl Jiao en Fang probeerden aansluiting te vinden bij de lokalisatieleer van de hersenfuncties met hun projecties op de schedelhuid, bewandelde Tang een klassieke Chinese weg en deelde de hoofdhuid in de 3 zogenaamde verwarmers. Dit zijn hypothetische organen in borst en buik, de bovenste, middelste en onderste verwarmer genaamd, die de organen functioneel omhullen en fungeren als een soort thermostaat van het lichaam. Later is het systeem van Zhu ontstaan; dit systeem is vooral in Amerika populair geworden, vermoedelijk omdat Zhu zijn activiteiten daar verder ontplooide.

Het systeem van Shunfa

Het systeem, ontwikkeld door Shunfa, richt zich direct op de westerse kennis van de gelokaliseerde hersenfuncties. Shunfa publiceerde over zijn methode 2 boeken; in de jaren 70 van de vorige eeuw het eerste, dat hij als naam ‘Head Acupuncture’ meegaf. [2] In 1965 begon Shunfa zijn onderzoek naar de vraag hoe acupunctuur inzetbaar was bij de behandeling van patiënten met verlammingen. Hij ging er van uit dat als lichaamsacupunctuur ingezet kan worden bij verlammingen waarbij patiënten uitstralende sensaties in die ledematen voelen, dat acupunctuur van de hoofdhuid bij het ontstaan van die fenomenen naar de aangedane ledematen ook therapeutische effecten zou kunnen hebben. Door op de hoofdhuid diverse gebieden te onderzoeken die in de buurt lagen van bijvoorbeeld de motorische cortex, vond hij uiteindelijk die gebieden, die inderdaad bij sommige patiënten deze uitstralende sensaties induceerden. De eerste succesvolle behandeling was in december 1972, toen Shunfa een patiënte met een rechtszijdige hemiparese ten gevolge van een syfilis behandelde door het gebied boven de motorische cortex te gebruiken en de patiënte melding maakte van een warmte sensatie in de verlamde lichaamshelft. Volgend op die behandeling was patiënte weer in staat om de aangedane arm en been te gebruiken. Een jaar eerder had Shunfa met succes de schedelacupunctuur in kunnen zetten als anesthesie bij een chirurgische ingreep.

 

De lokalisatie van de hersenfuncties vormt de basis van de selectie voor de schedelhuidregionen die gebruikt worden. In de afbeeldingen is te zien hoe bijvoorbeeld de motorische, de sensibele, de spraak zones en de extrapyramidale zone gedefinieerd zijn. Deze zones volgen precies de lokalisatie van de hersenfuncties.

Shunfa werkte verder met zijn systeem, en diverse acupuncturisten zijn met dit systeem in China opgeleid. Hij noemde zijn benadering later schedelacupunctuur en recent verscheen een boek van zijn hand met een serie patiëntvoorbeelden. [3]

de hoofdzones van ZhuHet systeem van Zhu

Zhu definieert een aantal therapeutische zones op het hoofd die krachtig met de naald gestimuleerd dienen te worden. [4] Daarnaast worden door Zhu ademhalingsoefeningen en Taoïstische lichaamsoefeningen ingezet. Tijdens de behandeling moet de patiënt bepaalde simpele ademhalingsoefeningen uitvoeren, die gebaseerd zijn op qi gong.Tevens wordt er tijdens de behandeling niet gepraat, om door deze soort meditatie de effecten van de naalden te versterken. Tijdens de behandeling wordt bij een totale verlamming de patiënt gesuggereerd om de ademhalingsenergie via een visualisatietechniek naar het aangedane lichaamsdeel te leiden. Als er een gedeeltelijke verlamming bestaat, wordt aanbevolen om het aangedane lichaamsdeel tijdens de stimulatie ook actief te bewegen. Ook kan een familielid of assistent het lichaamsdeel bewegen in geval van een complete paralyse.

Het minder praktische aspect van Zhu’s schedelacupunctuur is, dat hij lange Chinese naalden in de hoofdhuid brengt, een relatief pijnlijke methode, waarbij de naalden dan 3 tot 24 uur op die plaats blijven zitten.

Zhu zocht aansluiting bij de traditionele Chinese acupunctuurliteratuur zoals die in het klassieke Chinese boek Ling Shu te vinden is. Hierin staat: “ De hersenen vormen de zee van merg. Het bovenste deel ligt direct onder de hoofdhuid, op de vertex als het punt Baihui” (DM 20). In Zhu’s schedelacupunctuur worden diverse zones gedefinieerd ten opzichte van bekende klassieke acupunctuurpunten op de schedelhuid, de belangrijkste daarvan zijn door hem benoemd als de Eding zone, de Dingzhen zone en de Dingnie zone; elke zone wordt door Zhu ook weer verder onder verdeeld. We zullen hier alleen de voor de neuroacupunctuur belangrijkste onderdelen bespreken. Er wordt vaak gesteld dat bij aandoeningen boven de nek aan dezelfde zijde geprikt moet worden, en bij aandoeningen onder de nek contralateraal, maar dit is gebaseerd op theorie en er ontbreekt duidelijke evidentie voor deze in China algemeen gehanteerde aanwijzing.Naalden op Zhu zones

De 3 voor de neuroacupunctuur belangrijkste zones zijn alle een vinger breed en afgebeeld op de bijgevoegde plaatjes. Behalve de somatotopische lokalisatie in elke zone beveelt Zhu aan om per zone te zoeken naar gevoelige plaatsen, om zo te beslissen waar de naald ingebracht moet worden. Voor de behandeling van het merendeel van de neurologische aandoeningen wordt het systeem van tonificatie gekozen, en wij vertalen dit door het inzetten van 200 Hz electrostimulatie.

Een voorbeeld van een zone bij Zhu is de Eding Zone: ‘Ding’ betekent top van het hoofd en E (uitgesproken “uh”) is het voorhoofd. Deze zone bestrijkt dus een deel van de schedelhuid van voorhoofd tot de vertex in een vinger brede band vanaf net voor het acupunctuurpunt DM 24 lopend tot DM 20. Deze zone representeert de yin zijde van het lichaam van het perineum tot de vertex, en is onderverdeeld in 4 delen, Eding 1-4. De Eding 1 zone is het voorste deel, even voor DM 24 en wordt gebruikt om hoofd en halsproblemen te behandelen, zoals bijvoorbeeld oogproblemen, maar ook om de geest helder te maken. Eding 4 is het laatste deel van de zone, lopend van DM 21-DM 20 en kan ingezet worden voor menstruatie- en mictiestoornissen. Als de zone ingezet wordt bij de behandeling van neurogene blaasstoornissen, moet centraal in de zone geprikt worden en naar achter gestoken worden.

Er zijn in China veel studies gedaan naar de effecten van de schedelacupunctuur vooral bij verlammingen op basis van een beroerte. [5,6,7,8,9,10] Dit zijn allemaal publicaties op basis van open studies. Het is bijzonder moeilijk om een goed gecontroleerde dubbelblinde placebostudie uit te voeren naar de effecten van de schedelacupunctuurvormen bij beroertes. Dit komt omdat de variabiliteit van klinische beelden bij een beroerte bijzonder groot is, waardoor het vastleggen van positieve effecten in series patiënten methodologisch moeilijk is. Ook is de mogelijkheid om patiënten dagelijks te behandelen kort na de beroerte in het westen minimaal, of zelfs afwezig.

Contra-indicaties

Schedelacupunctuur heeft niet veel contra-indicaties. In het algemeen worden als contra-indicaties genoemd: ernstige hypertensie (220/120), cardiologische aandoeningen, infectieziekten, postoperatieve littekens in de acupunctuur zone, zwangerschap en kinderen met een open fontanel. Voor het inzetten van electroacupunctuur gelden de extra contra-indicaties epilepsie en de aanwezigheid van een pacemaker.

Beoordeling

Acupunctuur is veilig en effectief voor een groot aantal aandoeningen. Er is echter weinig onderzoek gedaan naar de specifieke werkzaamheid van bijzondere onderdelen van de acupunctuur, zoals de schedelacupunctuur. De indruk bestaat dat de effectiviteit tenminste vergelijkbaar is met de effectiviteit van de klassieke Chinese acupunctuur.

© IOCOB 2005

Sites


[1] Lu Shoukang, Scalp acupuncture therapy and its clinical application, Journal of Traditional Chinese Medicine 1991; 11(4):272-280.

[2] Jiao Shunfa. Head Acupuncture. Shanxi Publishing House, Beijing, China, 1972.

[3] Jiao Shunfa. Scalp acupuncture and clinical cases. Foreign Languages Press, Beijing, China, 1997.

[4] Zhu Mingqing, Zhu’s Scalp Acupuncture, Eight Dragons Publishing, Hong Kong, 1992.

[5] Zhu Mingqing, A Handbook for Treatment of Acute Syndromes by Using Acupuncture and Moxibustion, Eight Dragons Publishing, Hong Kong,1992.

[6] Wang Yukang, et al., Treatment of apoplectic hemiplegia with scalp acupuncture in relation to CT findings, Journal of Traditional Chinese Medicine 1993; 13(3): 182-184.

[7] Wang Hong, 52 cases of apoplexy treated with scalp acupuncture by the slow-rapid reinforcing-reducing method, Journal of Traditional Chinese Medicine 1994; 14(3): 185-188.

[8] Wu Chengxun, Treatment of 1228 cases of hemiplegia by scalp acupuncture (abstract of 1989 Chinese language publication), Journal of Traditional Chinese Medicine 1990; 10(3): 227-228.

[9] Ji Nan, et al., A study on the mechanism of acupuncture therapy in the treatment of sequelae of cerebrovascular accident or cerebral injury, Journal of Traditional Chinese Medicine 1987; 7(3): 165-168.

[10] Wan Zhijie, et al., Study on the treatment of hemiplegia with scalp points, Practical Journal of Integrating Chinese with Modern Medicine 1996; 9(4): 199-200.

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *